Weblog

Groeten uit Tripoli

dinsdag 15 maart 2011

  

De Arabische lente dreigt zijn Waterloo te vinden in Libië. Een serie verhalen hoe ik het beleef. Het is file rijden in Tripoli. Wie bij aankomst een hoofdstad onder beleg verwacht, komt bedrogen uit. Vloekende chauffeurs toeteren als vanouds op de brede boulevards van de mediterrane kuststad tegen voordringers. Kledingwinkels zijn tot in de late uren open. 'De prijzen zijn weer als voor de crisis begon', verzekert een man in zwart pak in de wijk Dahra. 'Zelfs goedkoper'. Enorme subsidies op levensmiddelen moeten twijfelaars weer in het kamp van de volksleider Muammar Gaddafi trekken, in de bijna een maand oude volksopstand. In zijn bolwerk lijkt hij in de opzet geslaagd. Gepantserde voertuigen en militairen zijn niet te bespeuren in het straatbeeld. In hotel Corintha, een van de weinige hotels die nog open zijn, zingen de medewerkers in de hal pro-Gaddafi-liederen voor de lopende camera van de staatstelevisie. In de lift klopt een jonge Libiër met zijn vuist hard tegen zijn borst. Muammar Gaddafi, ik hou van hem.'
Maar niet iedereen is die mening toegedaan. Voor de vertrekhal van het internationale vliegveld staan metershoog opgestapelde koffers waartegen met dekens provisorische tenten zijn gebouwd, als beschutting tegen de koude wind. De 29-jarige Nigeriaan Kelly werkte in een tegelfabriek toen de onlusten uitbraken die naar schatting al enkele duizenden levens hebben gekost. 'De regering bracht me naar een militair kamp en gaf me een uniform en een geweer en wilde dat ik ging vechten.' Hij weigerde en nam de benen naar de luchthaven.  

Volgens een Libische verzorger, verantwoordelijk voor de voedselverstrekking, wachten zo'n 7.000 Ghanezen en tegen de 5.000 Nigerianen op de luchthaven, waar langs de toegangsweg een heus vluchtelingenkamp is ontstaan.  Rox, een 28-jarige metselaar, beklaagt zich. 'Ze namen ons geld en telefoon af. En de televisies die we mee wilden nemen.' Hij is net zo berooid als toen hij aankwam, lopend vanuit zijn geboorteplaats.

Een voorval van niks, maar tekenend voor de werksfeer is wel dat politiefunctionarissen het filmen van de duizenden vluchtende gastarbeiders proberen te voorkomen. Gewapende agenten dwingen ons naar de directeur, die zich beklaagt dat hij niet wist dat de pers kwam. Na een kort oponthoud waarin driftig wordt getelefoneerd met bazen op ministeries mogen we vertrekken. 'We hebben geluk dat we niet werken voor Al Jazeera en Al Arabiya', zegt een collega. De Arabische zenders worden verdacht van het stoken van de onrust in Libië. Een cameraman van Al Jazeera werd dit weekend, naar het schijnt, in een hinderlaag gedood als waarschuwing. Werknemers van de BBC en Reuters zijn eerder vastgehouden, waarbij vooral de Arabische medewerkers het zwaar te verduren kregen. Werken voor westerse media wordt gezien als verraad.

Er blijft niet veel over dan terug te keren naar de 'gouden kooi'. Want zo noemen de circa 120 buitenlandse journalisten het verblijf in hotel Rixos Al Nasr in Tripoli. Marmeren vloeren, spiegelplafonds, riante bedden. Wat normaal voor zakenmensen tegen de 500 euro per nacht kost, wordt door Gaddafi gratis aangeboden aan ieder medium dat het lukt een uitnodiging te bemachtigen. 'Alleen de roomservice en internationale telefoongesprekken moeten ze zelf betalen', zegt een receptionist. Een taxi nemen in de stad vormt geen belemmering. Je kunt overal naar toe rijden. Mensen aanspreken op straat is wel een probleem. De geheime diensten zijn alom aanwezig. Een bezoek aan de opstandige wijk Tajoura loopt geheid uit op arrestatie. Een tv-ploeg die het lukte om de heroverde stad Zawiyah binnen te komen, moest alle apparatuur afstaan en kreeg die dagen later terug. 'Nadat al het materiaal grondig was bekeken', zegt de cameraman. Een bezoek aan het Groene Plein, waar tegenstanders zich soms willen verzamelen, wordt verhinderd door agenten. Maar de tegenwerking, veelal verpakt in vriendelijke woorden, is niks vergeleken met de angst onder collega's die verslag doen aan de zijde van de oppositie. Uit angst voor een aanval op rebellenhoofdkwartier Benghazi, die elk moment wordt verwacht, pakken velen de spullen en reizen oostwaarts, naar Tobruk. Of zelfs nog verder de Egyptische grens over. De regering-Gaddafi heeft gewaarschuwd dat iedere buitenlander zonder officieel visum wordt aangemerkt als 'een lid van Al-Qaida'. En wat met deze tegenstanders gebeurt, laat zich niet zien maar wel raden. Voor de goede orde: uw verslaggever slaapt in een ander hotel en hij betaalt zijn rekening. 

Wordt Vervolgd.

Voor De Pers schrijf ik over mijn verblijf. Zie Gaddafi ik hou van hem en Lastig werken in Tripoli. 

De foto's nam ik op het centrale Groene Plein bij een 'pro'-demonstratie en bij de luchthaven.

 

Labels: Midden-Oosten 

Check Arnold Karskens

De 15 plus Boeken van Arnold

Cover voor

2019. Alle pijn van de wereld. Een roman over oorlogsverslaggeving die de kern én de gevolgen van een goddelijke gekte blootlegt. Bestel

kleine cover zwart

2019/2018/2017. Een opzienbarende verzameling van fouten, halve waarheden en hele misleidingen door de NOS. Bestel

S11chermafbeelding 2018-06-06 om 21.05.56 kopie

2018. Operatie laat niets in leven. (ism Henk Willem Smits) Het bizarre leven van Guus Kouwenhoven, Nederlands grootste oorlogsmisdadiger van de laatste decennia. Bestel

nepnieuws scan boek kopie

2018: Nepnieuws explosie. Desinformatie in de Nederlandse media (bijdrage). Bestel

Help, er staat een terrorist in de keuken - door Arnold Karskens

2016. Help, er staat een terrorist in mijn keuken - tips en overlevingslessen bij een terreuraanslag thuis, op het werk of op het terras. Bestel 

journalist-te-koop-arnold-karskens
2016: Journalist te koop, over de onafhankelijke journalistiek die zwaar onder druk staat. Hoe corrupt zijn onze media? Bestel.
 
boekzor
2014. Medeverantwoordelijkheid van de vader van Koningin Máxima bij honderden verdwijningen in Argentinië. Bestel.
 
boekcover2
2014. Hét overlevingshandboek voor gevaarlijke gebieden Bestel
 
2012. De jacht op Gestapo-man Klaas Carel Faber. Bestel
 

rebellen-met-een-reden

   
   

2009. Het verhaal van Nederlanders die vochten onder vreemde vlag. 

ak47_160x241

 

 

 

 

 

 
 
 
 
2007."Oorlog is goed voor slechte mensen" en 46 andere vlijmscherpe columns gepubliceerd in het veteranenblad CheckPoint van QV Uitgeverij!
 
geen_cent_spijt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2006. Het verhaal over de grootste leverancier van grondstof voor gifgas aan Saddam Hoessein. Bestel

onze-man-in-bagdad

 
 

 

 

 

 

 

 

 

2003. Onze man in Bagdad. Dagboekaantekeningen uit een belegerde stad in maart & april 2003.

reizen-langs-de-frontlijn

 

 

 

 

 

 

 

 

2002. Een overlevingshandboek voor journalisten, hulpverleners en avonturiers.

pleisters-op-de-ogen

 

 

 

 

 

 

 

 

2001. Pleisters op de ogen, pleister op de mond. De geschiedenis van de Nederlandse oorlogsverslaggeving van Heiligerlee tot Kosovo.

berichten-van-het-front

 

 

 

 

 

 

 

 

1995. Autobiografische verhalen uit de oorlog.

 

Voor de volledige lijst zie KB.nl of Klik hier voor meer info over deze boeken