Weblog

Syrië Sucks

zondag 08 mei 2011

 

Anderhalve week als toerist verkleed door het voor buitenlandse media gesloten Syrië. Dat viel niet mee.  Het begin van een serie verhalen over hoe ik het land in opstand beleefde.

Kofferbak open, dashboardkastje ook. De Syrische militair, strak camouflagepak en AK-pistoolmitrailleur op enkelschots, slaat geen ruimte in de auto over. Dus het is aanschuiven voor de poort van Damascus. Tweehonderd kilometer oostelijker had een vermoeide, natgeregende soldaat met een bedoeïenensjaal om al gewaarschuwd: 'Irakezen steken de grens over om in Syrië te vechten.' Hij wist het zeker: het gaat om extremisten van Al-Qaida en ander tuig. Al pratend bood hij koffie aan, geschonken uit een koperen kan: een gebaar dat hij en de regering en níet die terroristen de Arabische gastvrijheid en beschaving vertegenwoordigen.

 

In een krant die hij toonde staan de bekentenissen van gevangen demonstranten uit de belegerde zuidelijke stad Dera'a. Op foto's staan drie angstig kijkende mannen. Ze staken het partijgebouw van de regerende Baath-partij in brand. 'Daarvoor kregen ze geld van sjeiks uit Saoedi-Arabië en Koeweit.'
Wie de waarheid zoekt, heeft bij een rondreis door Syrië een bereklus. Geruchten strijden om voorrang. Een vrouw die al anderhalf jaar in Syrië woont, meent dat de beschuldigingen van een buitenlands complot moeten camoufleren wie écht verantwoordelijk is voor de verschrikkingen van de anderhalve maand durende opstand. Naar schatting zijn zo'n 500 mensen omgekomen. Een geestelijke die hier al lang woont, verzekert daarentegen dat er meer leden van de veiligheidsdiensten zijn omgekomen dan demonstranten. Bovendien was het de regering die enkele weken geleden als teken van goede wil de decennialange staat van beleg ophief.

Eén constatering lijkt juist: ook in Syrië is de Arabische lente aangebroken, maar echt vlotten wil het niet. De zuidelijke stad Dera'a, die zich als eerste had bevrijd, lijkt weer ingenomen. Het hoofdkwartier van de opstandelingen, de lokale moskee, is heroverd. 'Hun roep om vrijheid en democratie is gesmoord', zegt een student rechten, die me rondrijdt. Tevergeefs zoeken we demonstranten in de omgeving van het station; daar zou een samenkomst zijn. Maar we worden tegengehouden door dranghekken. Voor de student is het duidelijk: zeker 75 procent van de bevolking is tegen de regering. '25 procent is voor, maar die hebben de wapens.'

Dus het zijn stenen tegen tanks. En kreten tegen knuppels. Omrijden heeft geen zin, want op alle belangrijke kruispunten staan politiemannen.  Rond pleinen en voor regeringsgebouwen hangen mannen rond die verveeld zwaaien met lange, zwarte knuppels. Deze dag laat de binnenlandse oppositie van zich horen via het internet. Het pamflet Initiatief voor verandering, ondertekend door 150 activisten en politici, eist een nieuwe grondwet en de eerste democratische verkiezingen die het land ooit heeft gekend. De huidige president Bashar al-Assad moet plaats maken voor de huidige minister van Defensie Alib Habib. Zonder steun van de militairen lukt de omwenteling nooit, is de les uit Egypte en Tunesië. Wel moeten de meedogenloze geheime diensten en het corrupte juridische apparaat op de schop, ook dat is een les uit de eerdere revoluties.  Voorlopig ziet de student ziet alleen maar een verslechtering van de situatie. Te beginnen met al die wegversperringen: 'Als je niet op tijd stopt, schieten ze je dood.' Twee dorpsgenoten van hem is het overkomen.

De controle is inderdaad enorm. Omdat de nieuwe technologie ook hier zijn intrede heeft gedaan, geldt voor iedereen de waarschuwing: zet geen belastende foto's op je telefoon of informatie op je laptop. Het beste kun je met een lege batterij reizen. 'Opladen vinden ze te veel werk.'  En inderdaad. De militair schuift zijn geweer opzij, steekt zijn hoofd door het portierraam en knikt vriendelijk. 'Welkom.' Hij wuift ons door.

Het verhaal Syrische lente wil maar niet vlotten schreef ik voor De Pers. Omdat ik incognito was, Syrië laat geen buitenlandse media toe, en de speurhonden aldaar op een dwaalspoor te zetten, ondertekende ik mijn eerste artikel met 'Van onze verslaggeefster.' De foto is eveneens misleidend want die nam ik in het oosten van Syrië, langs de weg naar die andere brandhaard, Bagdad.

 

 

Labels: Midden-Oosten 

Check Arnold Karskens

De 15 plus Boeken van Arnold

Cover voor

2019. Alle pijn van de wereld. Een roman over oorlogsverslaggeving die de kern én de gevolgen van een goddelijke gekte blootlegt. Bestel

kleine cover zwart

2019/2018/2017. Een opzienbarende verzameling van fouten, halve waarheden en hele misleidingen door de NOS. Bestel

S11chermafbeelding 2018-06-06 om 21.05.56 kopie

2018. Operatie laat niets in leven. (ism Henk Willem Smits) Het bizarre leven van Guus Kouwenhoven, Nederlands grootste oorlogsmisdadiger van de laatste decennia. Bestel

nepnieuws scan boek kopie

2018: Nepnieuws explosie. Desinformatie in de Nederlandse media (bijdrage). Bestel

Help, er staat een terrorist in de keuken - door Arnold Karskens

2016. Help, er staat een terrorist in mijn keuken - tips en overlevingslessen bij een terreuraanslag thuis, op het werk of op het terras. Bestel 

journalist-te-koop-arnold-karskens
2016: Journalist te koop, over de onafhankelijke journalistiek die zwaar onder druk staat. Hoe corrupt zijn onze media? Bestel.
 
boekzor
2014. Medeverantwoordelijkheid van de vader van Koningin Máxima bij honderden verdwijningen in Argentinië. Bestel.
 
boekcover2
2014. Hét overlevingshandboek voor gevaarlijke gebieden Bestel
 
2012. De jacht op Gestapo-man Klaas Carel Faber. Bestel
 

rebellen-met-een-reden

   
   

2009. Het verhaal van Nederlanders die vochten onder vreemde vlag. 

ak47_160x241

 

 

 

 

 

 
 
 
 
2007."Oorlog is goed voor slechte mensen" en 46 andere vlijmscherpe columns gepubliceerd in het veteranenblad CheckPoint van QV Uitgeverij!
 
geen_cent_spijt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2006. Het verhaal over de grootste leverancier van grondstof voor gifgas aan Saddam Hoessein. Bestel

onze-man-in-bagdad

 
 

 

 

 

 

 

 

 

2003. Onze man in Bagdad. Dagboekaantekeningen uit een belegerde stad in maart & april 2003.

reizen-langs-de-frontlijn

 

 

 

 

 

 

 

 

2002. Een overlevingshandboek voor journalisten, hulpverleners en avonturiers.

pleisters-op-de-ogen

 

 

 

 

 

 

 

 

2001. Pleisters op de ogen, pleister op de mond. De geschiedenis van de Nederlandse oorlogsverslaggeving van Heiligerlee tot Kosovo.

berichten-van-het-front

 

 

 

 

 

 

 

 

1995. Autobiografische verhalen uit de oorlog.

 

Voor de volledige lijst zie KB.nl of Klik hier voor meer info over deze boeken