Weblog

Het Failliet van de Asielopvang

woensdag 16 mei 2012

terapel

Een paar honderd uitgeprocedeerde asielzoekers protesteren in het Groningse Ter Apel tegen dreigende uitzetting. Liever verblijven ze in een koude tent met weinig eten dan terug te keren naar hun moederland. Ze symboliseren een failliet Nederlands en Europees asielbeleid. Opvang in de regio is niet alleen veel effectiever maar ook veel eerlijker.

De 27-jarige Iraakse computerdeskundige Hadi leidt rond tussen de veelkleurige tenten. 'We begonnen op 8 mei met 42 Irakezen.' Inmiddels zijn er Somaliërs en Afghanen bijgekomen. En allemaal hebben ze te horen gekregen dat ze moeten terugkeren. Hadi, vier jaar in Nederland, prakkiseert er niet over: 'We vinden ons land nog te onveilig.'

 

Somaliër Abdullah (26) is de Hoorn van Afrika ontvlucht vanwege de vele gevechten, zegt hij, met een rood-wit geblokte palestijnensjaal om zijn nek. 'We love Holland.' Vrouwen zitten om een kampvuur. Mannen discussiëren over wie voor het diner zorgt.

De plek in het hoge gras ligt strategisch, recht voor de poort van het aanmeldcentrum voor asielzoekers. Ambtenaren hebben onderdak aangeboden, maar dan moeten de tentslapers een document ondertekenen dat ze vrijwillig terugkeren naar eigen land. Ondanks de regen klinkt Hadi resoluut. 'Dat willen we niet. Desnoods blijven we hier twee jaar staan.' Minister Gerd Leers voor Immigratie, Integratie en Asiel wil hen geen valse hoop geven en sluit ontruiming niet uit. Dat zijn duidelijke woorden, maar de minister, de Tweede Kamer en de Europese Unie zijn medeverantwoordelijk voor deze schrijnende situatie.

Kampen met eisende asielzoekers zijn inmiddels een bekend fenomeen in Europa. Van Griekenland tot België wordt op deze manier geprotesteerd tegen een te stringent afwijs- en terugkeerbeleid. Nu dus ook in Nederland. Gefrustreerde asielzoekers en hun advocaten wijzen naar het vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties uit 1951, dat Europa en dus ook Nederland verplicht onderdak te verlenen aan mensen met 'gegronde vrees voor vervolging' vanwege hun ras, godsdienst, nationaliteit of politieke overtuiging.

Het verdrag stamt uit 1951 en is gebaseerd op de situatie van het naoorlogse Europa. Ruim zestig jaar later klopt de regelgeving niet altijd meer. Economische motieven spelen tegenwoordig een doorslaggevende rol. Vluchten voor oorlog is vaak een pretext voor een beter leven. Want als Irak vanwege autobommen onveilig is voor asielzoekers, dan moet dat ook gelden voor de andere 30 miljoen inwoners. En die staan hier niet op de stoep.

Dat komt doordat de asielzoeker van tegenwoordig afstamt van de gegoede burgerij. Een enkeltje Europa kost gemiddeld 10.000 euro aan transport en mensensmokkelaars. En lang niet iedereen bezit zoveel geld. Deze investering ben je kwijt als ze je terugsturen. Mag je blijven, dan kun je mee-eten uit de vleespotten. Vandaar dat protest aantekenen lucratief kan zijn.

In de 27 landen van de Europese Unie groeide het aantal asielzoekers vorig jaar van 260.000 naar 300.000. Bij elkaar hebben die dus een slordige drie miljard euro opgehoest om het fort Europa binnen te kunnen komen. Dan hebben we het niet over het geld dat de Europese landen kwijt zijn aan de opvang en verdere medische en pensioenverzorging van asielzoekers. Het bedrag overstijgt ruimschoots de uitgaven aan ontwikkelingsgelden voor de belangrijkste asielzoekerslanden zoals Afghanistan, Irak en Somalië. En dat voor een handjevol mensen die sowieso het geld hadden om te kunnen vluchten. Want sloebers, en denk daarbij ook eens aan alleenstaande moeders en oorlogsgehandicapten, kunnen hoogstens enkele kilometers verder verkassen. Vorig jaar klopten in Nederland overigens zo'n 11.500 mensen aan.

Wil Europa dus de rijke asielzoeker niet langer voortrekken en de arme derdewereldbewoner niet langer discrimineren, dan moet eindelijk werk worden gemaakt van regionale opvang. Met 100.000 buitenlandse militairen in Afghanistan moeten safe havens in het land geen probleem vormen. Voor de kosten van één Somaliër in Nederland kun je met gemak honderd landgenoten ter plaatse steunen.

Voor de Irakees Hadi is een tijdelijke opvangplek in Turkije of Jordanië geen probleem. Hij zegt: 'Stuur ons desnoods naar een ander land, maar niet terug naar Irak.'

Het artikel staat op de site van De Nieuwe Pers. De foto nam ik in het tentenkamp.

 

 

Labels: Europa 

Check Arnold Karskens

De 15 plus Boeken van Arnold

Cover voor

2019. Alle pijn van de wereld. Een roman over oorlogsverslaggeving die de kern én de gevolgen van een goddelijke gekte blootlegt. Bestel

kleine cover zwart

2019/2018/2017. Een opzienbarende verzameling van fouten, halve waarheden en hele misleidingen door de NOS. Bestel

S11chermafbeelding 2018-06-06 om 21.05.56 kopie

2018. Operatie laat niets in leven. (ism Henk Willem Smits) Het bizarre leven van Guus Kouwenhoven, Nederlands grootste oorlogsmisdadiger van de laatste decennia. Bestel

nepnieuws scan boek kopie

2018: Nepnieuws explosie. Desinformatie in de Nederlandse media (bijdrage). Bestel

Help, er staat een terrorist in de keuken - door Arnold Karskens

2016. Help, er staat een terrorist in mijn keuken - tips en overlevingslessen bij een terreuraanslag thuis, op het werk of op het terras. Bestel 

journalist-te-koop-arnold-karskens
2016: Journalist te koop, over de onafhankelijke journalistiek die zwaar onder druk staat. Hoe corrupt zijn onze media? Bestel.
 
boekzor
2014. Medeverantwoordelijkheid van de vader van Koningin Máxima bij honderden verdwijningen in Argentinië. Bestel.
 
boekcover2
2014. Hét overlevingshandboek voor gevaarlijke gebieden Bestel
 
2012. De jacht op Gestapo-man Klaas Carel Faber. Bestel
 

rebellen-met-een-reden

   
   

2009. Het verhaal van Nederlanders die vochten onder vreemde vlag. 

ak47_160x241

 

 

 

 

 

 
 
 
 
2007."Oorlog is goed voor slechte mensen" en 46 andere vlijmscherpe columns gepubliceerd in het veteranenblad CheckPoint van QV Uitgeverij!
 
geen_cent_spijt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2006. Het verhaal over de grootste leverancier van grondstof voor gifgas aan Saddam Hoessein. Bestel

onze-man-in-bagdad

 
 

 

 

 

 

 

 

 

2003. Onze man in Bagdad. Dagboekaantekeningen uit een belegerde stad in maart & april 2003.

reizen-langs-de-frontlijn

 

 

 

 

 

 

 

 

2002. Een overlevingshandboek voor journalisten, hulpverleners en avonturiers.

pleisters-op-de-ogen

 

 

 

 

 

 

 

 

2001. Pleisters op de ogen, pleister op de mond. De geschiedenis van de Nederlandse oorlogsverslaggeving van Heiligerlee tot Kosovo.

berichten-van-het-front

 

 

 

 

 

 

 

 

1995. Autobiografische verhalen uit de oorlog.

 

Voor de volledige lijst zie KB.nl of Klik hier voor meer info over deze boeken